Ik ben Franstalig opgegroeid in Rwanda en zing die mooie liedjes graag voor ze.

In Claris Zorgvilla Weisshorn krijgen ouderen met dementie de mogelijkheid om hun laatste jaren door te brengen in rust en comfort.

Over mij

Espérance krijgt alle ruimte om met liefde en aandacht voor ouderen te zorgen

aIn de zorg is vaak weinig tijd om mensen alle aandacht te geven die ze verdienen. Zonde, vond Espérance Niyonsaba. Ze zegde haar baan op en ging aan de slag bij Claris Zorgvilla Weisshorn in Eindhoven. Hier zag ze dat het nog wél kan. Nu zoekt Espérance collega’s die ook werken vanuit hun hart.

In Claris Zorgvilla Weisshorn krijgen ouderen met dementie de mogelijkheid om hun laatste jaren door te brengen in rust en comfort. Espérance en haar collega’s zorgen ervoor dat zij zo lang mogelijk kunnen genieten en leven zoals ze gewend zijn.

Kleinschalig, rustig en sfeervol

Espérance vindt het prettig dat de zorgvilla waar ze werkt kleinschalig, rustig en sfeervol is. “Alle bewoners krijgen hier persoonlijke aandacht. Heel fijn, want dat was precies wat ik in mijn vorige werk miste. Dat je hier wél tijd hebt voor de mensen, merk je aan de waardering en dankbaarheid die je krijgt. Van de bewoners, maar ook van hun familie.”

Uitslapen mag

Waar bewoners bij andere instellingen om zeven uur hun bed uit moeten, kunnen mensen hier lekker uitslapen, als ze dat willen. “Wij zijn er zodra de bewoners verzorging, aandacht of medicijnen nodig hebben. Dan observeren we meteen hoe het gaat en maken we een gezellig praatje. Zo bouwde ik snel een band op met iedereen.”

Gezamenlijk genieten

Als de bewoner verzorgd en aangekleed is, begeleidt Espérance hem of haar naar de gezamenlijke huiskamer. “Er is daar altijd een gastvrouw die op hen wacht, zodat ze kunnen ontbijten wanneer ze willen.” Lunch en diner zijn wel gezamenlijk, samen met Espérance en haar collega’s. “Iedere dag wordt er vers gekookt door een kok.”

Jeu-de-boulen met de buren

Gedurende de dag is er genoeg te doen in Zorgvilla Weisshorn: schilderen, muziek, een spelletje doen of dansen, bijvoorbeeld. Soms komen er dieren op bezoek, of jonge mensen die komen pianospelen.

Afgelopen zomer gingen alle bewoners ‘op vakantie’. Iedere week stond een ander land centraal en alles werd daarop aangepast: van de spelletjes tot het menu. Met mooi weer komen de overburen graag een potje jeu-de-boulen, ’s winters spelen ze koersbal. Ook staat er regelmatig een borreluurtje op de agenda.

En verder…..

Jezelf kunnen zijn

Ook de goede, respectvolle band met haar collega’s maakt deze baan leuk voor Espérance. “We komen vanuit allerlei culturen en achtergronden, en kunnen daardoor van elkaar leren. In ons werk kunnen we ook dingen van onszelf kwijt. Veel bewoners houden van Franse chansons. Ik ben Franstalig opgegroeid in Rwanda en zing die mooie liedjes graag voor ze. Onze teammanager Xandra is nauw betrokken, heel fijn! Als je vragen hebt, krijg je meteen antwoord.”

Eén grote familie

Teamleider Xandra vertelt dat haar team alle kinderen van de bewoners bij naam kennen, en hun partners en kinderen vaak ook. “Ze zijn altijd welkom voor koffie of een borrel. Het is bijna als één grote familie: de bewoners, hun familie en wij.”

“Die huiselijke sfeer wordt gewaardeerd. Net als het feit dat we de familie altijd op de hoogte houden, nooit onnodig medicatie geven en meteen klaarstaan als iemand bijvoorbeeld een ongelukje heeft gehad.”